Hier alweer het derde en laatste
bericht uit een iets bewolkt en zo nu en dan zonnig Afrika.
Gisterochtend en gistermiddag -avond hebben we
een defibrillatie- en reanimatiecursus gegeven aan acht artsen van het State
Hospital. Vorig jaar werd Jillard verzocht om “even” een korte uitleg te geven
hoe te defibrilleren. Hij heeft toen uitgelegd dat het meer is dan een paar
knoppen op “on” draaien en de paddels op de patiënt leggen.
In de presentatie hebben we eerst de
fysiologie van de verschillende hartritmes behandeld, daarna stonden we
uitgebreid stil bij de levenbedreigende ritmes, oorzaken en behandeling. Omdat
de defibrilla tie een onderdeel uitmaakt van het reanimatieproces hebben we ook
hier de nodige aandacht aan besteed. Denk hierbij aan hartmassage, medicatie
etc…
Omdat de artsen rond 09.00 hun patiëntenronden
gingen verrichten begonnen we al om 07.00 uur. Al snel bleek dat er tot op
heden geen reanimaties in het ziekenhuis werden uitgevoerd omdat de benodigde
kennis niet aanwezig was. De drie aanwezige defibrillatoren werden daarom niet
gebruikt.
Door de uitgebreide medische kennis van de
artsen konden we vlot door de basisstof lopen. Waarna we uitgebreid stil
stonden bij de vaardigheidstrainingen rondom het gebruik van de defibrilator,
reanimatietechnieken en de daarbij benodigde protocollen. Wederom was deze training zeer succesvol, een
ieder was zeer enthousiast en zag de nut
en noodzaak in van goede reanimatietechnieken en het gebruik van de
defibrillator. Vrijdagochtend om 07.00 geven we nog een laatste training
waarbij alle reanimatieaspecten samen komen.
Vandaag hebben we de gehele dag EHBO les
gegeven aan de vrijwilligers die werken op de opvangprojecten voor wees en
kansarme kinderen in Gobabis. Tot op heden was er bij deze mensen geen EHBO
kennis. Kapot glaswerk ligt overal, kinderen lopen grotendeels op blote voeten,
alles is afgezet met prikkeldraad, kortom genoeg ingrediënten om wonden te
veroorzaken. Ook beschikten deze opvangprojecten niet over EHBO koffers. Dankzij
sponsoring hebben we voor ieder opvangproject één of meerdere koffers kunnen
aanschaffen plus een aantal reserve. Deze reserve zullen beheerd worden door de
Gobabis Social Development Trust ( verantwoordelijk voor alle projecten).
Vanuit deze reserve koffers zal het gebruikte materiaal aangevuld worden.
Gedurende de dag hebben we naast theorie, veel
praktijkoefeningen uitgevoerd. Aan het eind van de dag kon iedere cursist een
patiënt “veilig” onderzoeken, de stabiele zijligging uitvoeren, (brand) wonden
verbinden, zowel een volwassenen- als een babyreanimatie uitvoeren, symptomen
van uitdroging herkennen en daarna handelen.
Rond half 5 werd, als afsluiting van deze dag, een groepsfoto gemaakt
van 16 trotse cursisten met hun welverdiende certificaat.
Ons werk zit er bijna weer op. Zoals eerder
genoemd morgenochtend nog een paar uren
lesgeven aan de artsen van het State Hospital, hierna hebben we nog enkele
afspraken met personen en instanties.
Terugkijkend kunnen we de conclusie trekken
dat ook dit bezoek de moeite waard was. Een grote groep van mensen hebben we
diverse bijscholingen gegeven, ze zijn zekerder geworden in onzekere situaties.
We hebben ze materialen gegeven, kennis
en kunde bijgebracht. Het belangrijkste is dat we ze hebben laten samenwerken. Een
mooi voorbeeld hiervan was tijdens de traumacursus van afgelopen maandag. De
aanwezige arts werd zo enthousiast dat hij ook voor de groep ging staan en
uitgebreid begon te vertellen over hoe je een kapbeademing moest uitvoeren!
Kijk dat willen we graag zien: ze moeten
het samen uitvoeren. Over het algemeen is de kennis hier wel aanwezig, alleen
moeten ze meer naar elkaar willen (en
durven) luisteren.
Is dit dan het laatste bezoek. NEE ZEKER NIET!
Het reanimatieprogramma in het State Hospital staat nog in de kinderschoenen.
1x EHBO lesgeven aan een kleine groep afgevaardigde vrijwilligers is als een
druppel water op een gloeiende plaat. De kernboodschap hierbij is ook het
opstarten van het train- de trainer concept. Echter zien we reeds dat je ook
door (on)natuurlijk verloop ook de trainers structurele aandacht moet blijven
geven.
Tussen de bedrijven door lopen we alweer over
van nieuwe ideeën. He Jillard; als we
het volgende keer nu eens zo doen? Bowe; wat vindt je van een train de trainer
programma voor EHBOérs?
Het belangrijkste voor ons? Het is altijd weer prachtig om te zien wat je met
een relatief kleine moeite veel voor diverse mensen kan betekenen. Dat in
combinatie met een prachtig land, andere cultuur en veel onderlinge lol is voor
ons een uistekend ingrediënt om door te
gaan.
Als laatste willen wij alle sponsors, die op
wat voor manier dan ook, een bijdrage hebben geleverd aan ons project bedanken.
Mede door hun steun is dit project een groot succes.
Speciale dank gaat uit naar Liesbeth, Lennard,
Ilse, Frederieke, Jorn en Tom!
Baaie dankie